1351 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه دربارهء كرايهء حيوان ، خانه ، محصول درخت و مزرعه‌هاى رهن گذاشته شده فرمود : « همهء آنها متعلق به رهن دهنده است مگر آن‌كه رهن‌گيرنده شرط كند كه همراه اصل مال رهن باشد . » 1352 - ( 5 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه : « امير مؤمنان دربارهء زمين باير بدون محصولى كه شخصى آن را رهن كرده و با هزينهء خودش آن را كشت مىكند ، فرمود : هزينه و مزد كارش را حساب مىكند ، سپس سهم زمين را از محصول به دست مىآورد و به حساب طلبش كه زمين را براى آن رهن كرده است ، مىگذارد تا به اين صورت مالش را دريافت كند . پس وقتى مالش را دريافت كرد ، بايد زمين را به صاحبش تحويل دهد . » 1353 - ( 6 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اگر شخصى زمين محصول دارى را به رهن گذارد ، محصول آن به حساب بدهى او گذاشته مىشود و آنچه مرتهن كار كرده و هزينه كرده به حساب وى گذاشته مىشود ؛ پس وقتى كه مالش را دريافت كرد ، بايد زمين را به صاحبش تحويل دهد . » 1354 - ( 7 ) در كتاب عوالى اللئالى روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « به رهن گذاشتن چيزى ، آن را از مالكيت صاحبش خارج نمىكند . فايده‌اش متعلق به او و هزينه‌اش برعهدهء اوست . » 1355 - ( 8 ) در همان كتاب از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىشود كه فرمود : « به رهن گذاشتن چيزى ، آن را از مالكيت صاحبش بيرون نمىكند . فايده‌اش براى اوست و هزينه‌اش برعهده او . » ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب پيشين اين گفته كه : « اگر خانهء درآمددارى را به رهن گذاشت ، درآمد آن از كيست ؟ امام عليه السلام فرمود : متعلق به صاحب خانه است . » و در روايت دوم مناسب با اين بحث هست . مىآيد : و در روايات باب بعدى و باب پس از آن مناسب با اين بحث خواهد آمد . و در روايت يازدهم از باب هشتم فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « دربارهء هر رهن درآمد دارى حكم كرد كه درآمدش به حساب صاحب رهن گذاشته شود . »